REISVERSLAG -> EUROPA TERUGREIS -> Terugreis door Europa

TERUGREIS EUROPA

Klik hier voor foto´s van de terugreis door Italië, Oostenrijk en Duitsland..

12 december 2003

We laten de mooie bergwegen in Griekenland achter ons, en staan 2 nachten en 1 dag later met de brommers op de kade van de haven in Venetie. In de verte zien we de sneeuw op de bergen liggen, een erg mooi gezicht, maar het belooft koud te worden.
Nou, Venezia dus, al verschillende keren langsgereden, op tv gezien, maar eigenlijk nog nooit geweest, dus nu moest het ervan komen. Eerst op zoek naar een camping, en zowaar, we hoeven nix te betalen bij de grensovergang: dat was wel ff wennen. Ook wennen moesten we aan de kou: bivakmuts maar weer tevoorschijn gehaald, dikke handschoenen uit Athene aan, handvatverwarming op levensgevaarlijk en gaan!

Venetië, San MarcoOp de camping hebben we een hutje met verwarming. Daarna met een taxibootje naar Venetie. Erg leuk om daar door de straatjes te lopen en de gondelaars te horen zingen. Vooral het beroemd ´Piazzo de San Marco´ is errug mooi. Het weer is ook super! Wel moeten we ff oppassen met spullen kopen omdat alles er vreselijk duur is.

Intussen hebben we toch maar de beslissing genomen om voor de eerste verjaardag van ons nichtje Joy weer in NL te zijn. Zij is op 5 december jarig, dus dat moet gaan lukken, want het was 30 november toen we in Venetie aankwamen. De bedoeling was om de ouders te verrassen door ineens voor hun neus te staan terwijl zij op 4 december in Veenendaal bij elkaar kwamen om een welkomstfeestje voor ons voor te bereiden... Dat was trouwens geen toeval :)

Na een dagje door Venetie gelopen te hebben, zijn we de volgende dag over de snelweg richting Oostenrijk gereden. Het weer was goed, maar wel erg koud. Probleempje is dat met die kou de crossbrillen als een gek beslaan ondanks dat wij een dubbelglas vizier hebben. Marianne had ook haar gewone bril nog onder haar crossbril, en zodra we stopten voor een stoplicht werd het bijzonder snel erg mistig in haar helm. Elke keer dus de bril afzetten en vlak voordat je wegrijdt je adem inhouden, snel je bril opzetten, je handschoenen aan, en dan rijden!

Op de Brennerpas, net over de grens met Oostenrijk, rijden we voor de vorm nog even met de brommer in de sneeuw. Erg vreemd om te bedenken nu in de sneeuw te rijden, terwijl we een paar weken geleden nog met 40 graden door de woestijn in Sudan reden. Toch vind ik persoonlijk de woestijn leuker.

We overnachten in Kufstein in een enorm skidorp. Wij op zoek naar een goedkoop slaapplekje, maar na 3 adressen geprobeerd te hebben, zijn we toch gezwicht voor maar liefst E 58,- per nacht: aaaaaaahhhhhhh, maar wel een heerlijk dekbed en een superdouche, en natuurlijk Oostenrijkse zemmel bij het ontbijt! In Kufstein zijn we een dagje gebleven, beetje rondgelopen in de stad en zowaar nog gewandeld in de bergen. We konden heel goed merken dat de conditie op dit moment echt alleen in onze kont zit, want het zit zeker niet in ons uithoudingsvermogen.

Tot Munchen zijn we de volgende dag over de snelweg gereden. Daarna de binnenwegen gepakt. Toch wel raar dat we na 38.000 km het motorrijden nog niet zat zijn. Ondanks de kou was het heerlijk om weer op de brommer te zitten en door het Duitse landschap te rijden. Natuurlijk wel een beetje oppassen omdat we nog steeds de noppenband erop hadden aan de achterkant. We hadden verwacht dat die allang versleten was, maar na ruim 8500 km met volle bepakking mogen we hem nog niet weggooien!

De planning was om zo tegen het donker op onze slaaplek in Kirchheim aan te komen, maar dat werd ietsje later. Onderweg hoorde Jan een paar keer een vreemd geratel aan haar motor. Het bleek het achtertandwiel te zijn waar bijna geen tandjes meer opzaten, waardoor de ketting zo nu en dan doorslipte als ze gas gaf. We besloten het er toch maar op te wagen, maar op de snelweg in het pikkedonker gaf het tandwiel het definitief op: met de koppeling los draaide de ketting gewoon rond terwijl het achtertandwiel stil bleef staan. Nou, gelukkig hadden we nog een setje ketting en tandwielen bij ons, dus langs de snelweg de motoren in de kant achter elkaar gezet en in het licht van de Africa Twin alsnog de ketting en tandwielen van de XT vervangen. Geen leuk karwei zo laat op de avond in de kou, maar ach, we hadden al ergere dingen gehad, en gelukkig hadden we al een paar keer geoefend met ketting vervangen. Een uurtje later konden we weer verder.

Op de camping in Kirchheim stond een heerlijke caravan met verwarming voor ons klaar. Daar hebben we in de voortent ons laatste eten opgemaakt voordat we fijn alweer onder een dekbed mochten slapen. De volgende ochtend eerst het ijs van de motor afkrabben en toen weer op pad voor het laatste deel. Die avond zouden we bij onze vrienden Toivo en Marjolijn in Deventer overnachten.

BoefjeDie dag heerlijk door het Sauerland gereden. Het laatste stuk over de snelweg was nog wel ff vervelend omdat het mistig was. De kleine mistdruppeltjes zorgden ervoor dat we echt nix meer zagen met de crossbril op. Marianne heeft toen zelfs zonder bril gereden wat ook niet echt fijn is met die kou. Eigenlijk wilden we bij het bord ´Nederland´ nog een foto maken, maar omdat we daar niet konden stoppen is het een wegwijzer van de ANWB geworden vlakbij Enschede.

In Deventer hadden Toivo en Marjolijn een potje thee voor ons gemaakt en ons bij de verwarming neergezet waar we nog even gezellig hebben zitten rillen van de kou. Daarna lekker gedoucht, heerlijk gegeten en gepraat over het afgelopen jaar. Toch wel raar dat een aantal dingen - vooral tv-programma´s - echt volledig aan ons voorbij zijn gegaan. Toen we de reclames langs zagen komen voor de Gouden Loeki´s voor 2003 beseften we echt dat we weg zijn geweest, want we kenden geen enkele van de reclames!

De volgende ochtend heerlijk gelummeld en het vorige reisverslag geschreven waarbij we vooral de ouders in de waan lieten dat we nog in Venetie zaten. Ook de telefoontjes die we op die dag nog gevoerd hebben met ouders waren dus vanuit Venetie! In de loop van de middag richting Veenendaal waar we voor het eerst sinds maart ons nichtje zouden zien bij de zus van Corné. En wat een scheet is het geworden.

Die avond zou het dus de verrassingsavond zijn. De ouders van Marianne waren op bezoek bij de ouders van Corné en wisten absoluut van nix. Toen we dan ook om een uur of halfacht op de stoep stonden wisten ze niet wat hen overkwam! Alsof ze ons nooit meer los zouden laten! Hun hele programma was in de war, en zij zelf ook!

Later stonden ook nog Corné Kool en Edwin, twee jeugdvrienden van Corné op de stoep. Al met al erg gezellig en geslaagd.

Tja, de dagen daarna waren dus vooral gevuld met opruimen en schoonmaken. Ook nog even met de motoren langs Wiljo die ons bij de voorbereiding heeft geholpen met het klaarmaken van de motoren. Hij luisterde even naar de motoren en vond dat ze nog relatief goed klonken.

Vandaag de 12e gaan we voor 2 dagen naar Amsterdam om te kijken of we al in ons huisje kunnen. Ingo, onze huisvriend, is intussen van Amsterdam naar Eindhoven verhuisd, dus als het goed is kunnen wij er weer in. Daarna zijn we afwisselend in Harderwijk en Veenendaal om daar wat dingen te regelen. Toch wel vreemd om weer in NL te zijn. Het voelt alsof we niet lang weg zijn geweest, en toch weten we in ons achterhoofd heel goed dat het wel zo is. Onze droom is verwezenlijkt!!

Voor de motorliefhebbers:
De voorlopige diagnose voor de XT is dat de zuigers en de zuigerringen vervangen moeten worden. Door overdruk in het carter is voetpakking gaan lekken waardoor het blok die ietsje olie lekt. Ook moeten de kleppen gesteld worden en moet de schokdemper gemaakt worden, want die doet helemaal nixs meer. Verder klonk het allemaal wel ok. De ketting en tandwielen zijn ongeveer 20.000 km meegegaan. De achterband zit er 8500 km op (Mefo Stonemaster) en de voorband (Mefo Explorer) ongeveer 8000 km en ze zijn nog lang niet versleten. Sinds Egypte alleen ketting en tandwielen moeten vervangen. Tja, en dan zijn er nog een zooi kleine dingetjes die vervangen moeten worden, zoals een nieuwe kilometerkabel, koppelingskabel en -platen, velg weer in model krijgen en natuurlijk weer het kofferrek lassen.

De voorlopige diagnose voor de AT is dat alleen de kleppen gesteld moeten worden. Kan ook bijna niet anders omdat het blok 22.000 km geleden volledig is gereviseerd. De ketting en tandwielen zitten er 22.000 km. op. De ketting (O-ring) is volledig versleten, maar de tandwielen zouden nog even meekunnen. Zonder het gebruik van een scottoiler is de ketting 10.000 km langer meegegaan dan met het gebruik van de scottoiler (ja, je leest het goed!). De achterband (ook Stonemaster) zit er net zo lang onder als bij de XT, de voorband (Explorer) zit er 5000 km op en is nog laaaaaang niet versleten. Sinds Egypte niets groots meer aan de motor hoeven doen.

 

Nou we hebben het gehaald!

 

 

Klik hier voor foto´s van de terugreis door Europa.

En klik hier voor foto´s van de thuiskomst !.