REISVERSLAG -> TERUG- EN VOORUITBLIK

TERUG- EN VOORUITBLIK

14 April 2004

Vier maanden thuis

We zijn nu iets meer dan vier maanden thuis, dus dat is een mooi tijdstip voor een terugblik op de eerste periode na de reis.

Wat hebben we allemaal gedaan, hoe voelden we ons en wat zijn nu onze plannen. Uiteraard vullen we dit aan met de laatste plaatjes en bijgewerkte statistieken.

1. Wat hebben we gedaan?

a. Motoren


Zoals jullie hebben kunnen lezen hebben de motoren ons helemaal naar huis gebracht. Corné's motor heeft in het eerste half jaar nog wel eens wat problemen opgeleverd en voor de verandering heeft de motor van Marianne dat bij thuiskomst gedaan.
Maar als je kijkt naar wat ze allemaal hebben moeten doorstaan, mogen we absoluut niet klagen.
Toen we thuiskwamen kwam er bij de XT rond het motorblok op allerlei plekken olie naar buiten en dat is niet helemaal de bedoeling. Wat bleek was dat de voetpakking lek was. Die was er waarschijnlijk uitgeknald omdat de cylinder en de zuiger niet meer goed op elkaar aansloten. Hierdoor gaat een deel van de verbranding langs de zuiger op het carter in. Daar ontstaat dan overdruk, waardoor de voetpakking eruit knalt. Daar moest dus wat aan gebeuren.
Ook bleek de XT olie te verbruiken, wat er op duidde dat de kleppen niet goed sloten.

Ook bleek de WP-achterveer geen demping meer te hebben.
Nog een geluk dat Marianne onderweg niet van haar motor is gestuiterd, want het schijnt vrij gevaarlijk te zijn zonder demping te rijden.

Zelf hebben we het blok uitgebouwd en dat naar WV motorservice gebracht. Zelf het blok uit elkaar gehaald. Toen bleek pas hoe smerig de benzine was geweest die we gebruikt hebben: op de bovenkant van de zuiger zat een dikke laag aangekoekte roet. Datzelfde roet zat op de kleppen, waardoor die dus niet meer goed sloten, en het blok dus veel olie verstookte. Uiteindelijk hebben we de cylinder laten uitboren, een overmaat zuiger erin, nieuwe zuigerringen, de kleppen laten slijpen, een pakkingset erin en toen alles weer dichtgeschroefd. Het motorblok is dus nu weer gereviseerd, na 80.000 km, waarvan 40.000 in Afrika.

Ook de achterveer nog door WP laten reviseren. Toch best betrouwbaar zo'n XT-tje!

Aan de Africa Twin hoefde mechanisch niet veel te gebeuren. Het motorblok is net 20.000 km. geleden gereviseerd, dus die moet weer ff mee kunnen.
We zijn vooral bezig geweest met vervangen van allerlei slijtage onderdelen (remblokken, ketting, tandwielen, etc.), het vervangen van vloeistoffen (motorolie, koolvloeistof, vorkolie, etc.) en het spuiten van onderdelen die beschadigd waren. De motor is helemaal uit elkaar geweest, en alle onderdeeltjes zijn aan de beurt geweest. Uiteindelijk zijn we meer dan 3 weken bezig geweest om alles weer op orde te krijgen, maar beide brommers zien er weer als nieuw uit, en het is fijn om er weer op te rijden!

b. Werk


Zo'n reis is leuk, maar op een gegeven moment moet er toch weer geld in het laatje komen. Hier bij de AH hoef je niet over elke banaan te onderhandelen, maar ze zijn ook een stuk prijziger…
Corné had zijn baan niet hoeven opgeven doordat hij een paar jaar lang extra dagen had bijgekocht die hij nu op heeft kunnen nemen en mocht spreiden over het hele jaar.
Vanaf 5 januari 2004 kon hij dus gewoon weer aan de slag. Gelukkig lagen er ook wat opdrachten op hem te wachten, waardoor hij er lekker in kon duiken.

Marianne had wel ontslag genomen, maar had ook het geluk dat ze weer terug kon komen bij haar oude werkgever. Ze heeft er wel een tijd over getwijfeld omdat het de eerste baan was geweest en het tijd was voor iets anders, maar toen haar ex-baas zei dat ze nieuwe, uitdagende werkzaamheden kon gaan uitvoeren heeft ze de knoop doorgehakt en is ook zij 5 januari weer aan de slag gegaan.

Het is echt verbazingwekkend hoe snel je weer in je oude ritme en gewoontes zit. De reis bleek achteraf echt een tijdelijk ander leven te zijn geweest.

Toen we thuis waren hebben we ons oude leven weer opgepakt waar we in januari 2003 mee gestopt waren. We hebben dan ook nauwelijks hoeven wennen.

Waar we wel aan moesten wennen (wen je daar ooit aan?) zijn de lange werkdagen en vooral korte weekenden en de korte avonden. De vrijheid in doen en laten die we een jaar lang hebben kunnen genieten zijn helaas voorbij.
In het begin vergaten we nog geregeld agenda's mee te nemen. Ook vergaten we vaak om bijvoorbeeld post door te lezen. Nu wordt alles weer 'gewoon' gepland met de agenda in de hand.

c. En verder

Tijdens de reis bleek steeds weer hoeveel zooi we bij ons hadden en hoe weinig we eigenlijk echt nodig hadden. Geregeld ging er weer een lading spullen op de post naar huis, naar de lokale bevolking of naar medereizigers.

Toen we thuiskwamen besloten we dat we veel teveel spullen hadden en hebben we een zooi op marktplaats.nl geplaatst en ook veel daarvan al verkocht.
Wat een ontzettend lekker gevoel gaf het om eens flink op te kunnen ruimen zonder spullen weg te hoeven gooien.
Iets anders dat we gedaan hebben is op enkele plekken een diashowtje gegeven. Gelukkig hoefden de toeschouwers niet alle 1000 dia's te zien, maar hebben we intussen een selectie van de 350 mooiste gemaakt.
Het is leuk om te zien hoe enthousiast andere mensen worden bij het zien van jouw dia's en het is leuk om je eigen dia's terug te zien, vooral omdat het allemaal al zo lang geleden lijkt.

De digitale foto's hadden de meeste mensen al op de website gezien. Onderweg hadden we ook nog een videocamera gekocht. Het is erg leuk om bewegende beelden en geluiden te hebben, maar we hebben er alleen nog niets mee gedaan. We hadden tijdens de reis ook duidelijk teveel apparatuur bij ons.
Als we het nog een keer doen, dan gaat er een digitale videocamera mee die ook goede foto's kan maken. Voor Afrika is het alleen wel leuk om een zoemlens te hebben voor de dieren.

2. Hoe voelden we ons de eerste maanden


a. Familie en vrienden

Wij kwamen terug in Nederland midden tussen de verjaardagen en kerstdagen, dus we hoefden niet veel moeite doen om familiebijeenkomsten te organiseren.
Z o'n overgang van 11 maanden met z'n tweetjes naar vaak de familie zien is wel even groot en eerlijk gezegd waren we ook wel blij toen we weer in ons eigen huisje terugkonden. Het vreemde was alleen dat het Marianne haast tegenviel dat er niets veranderd was in het huis en ook bij de familie gaan de gespreksonderwerpen vaak heel snel weer over de dagelijkse gang van zaken.
Heel logisch allemaal natuurlijk, maar je vergeet bijna direct weer dat je veel hebt meegemaakt, geleerd en ervaren.

Tja, vrienden is ook een aparte categorie, waar we toch wel met de neus op de feiten zijn gedrukt.
Na de reis schrijven we 'vrienden' met opzet tussen aanhalingstekens.
Corné had in het begin zelfs erg de neiging om zich te verstoppen voor 'vrienden'. Totaal geen zin in contact. Waarom? Dat weten we nu nog niet, maar het zal vast te maken hebben met het feit dat we tijdens de reis nog maar met een handjevol mensen contact hadden en dat viel wel wat tegen.
Misschien was onze verwachting te hoog voor wat betreft interesse, maar het blijkt dat toch wel geldt 'uit het oog uit het hart'.
Zodra je weg bent, gaat bijna iedereen verder met zijn eigen leven. We hadden tijdens de reis, misschien egoïstisch, meer aandacht verwacht van vrienden.
Gelukkig (?): zodra we terug waren, was hun aandacht er ook weer, maar ja...
Daar tegenover staat dat heel veel mensen van wie we nooit hadden gedacht dat zij ons zouden volgen, dat wel gedaan hebben: collega's, huisgenoten vanuit de studie, jeugdvrienden, etc. Dat was dan weer erg leuk.

b. Anders dan toen we vertrokken

Zo'n reis kan een ander mens van je maken.
We hebben gelukkig geen ernstige dingen meegemaakt, maar de keren dat we ons afvroegen waar we in godsnaam mee bezig waren zijn niet op 1 hand te tellen.

Toch hebben we allebei het gevoel dat deze reis de beste beslissing is die we ooit genomen hebben. Waarom? Ten eerste omdat alles in NL nog net zo is als toen we weggingen: het maakt dus helemaal niet uit dat je een jaar weg bent.!!!.....
Maar vooral: wij zijn een stuk rijker, althans mentaal dan, want financieel is dat niet helemaal (= helemaal niet) het geval.

We hebben zoveel meegemaakt, gezien en mensen ontmoet dat we er toch wel door veranderd zijn. We denken dat we een beter beeld van de wereld hebben (minder naïef?). Misschien is dat niet perse positief, maar ik denk toch van wel. Wel even oppassen dat het niet doorslaat naar cynisme.
Ook hebben we leren onderhandelen als geen ander en leren opkomen voor onszelf.

Ook is de creativiteit veel meer tot uiting gekomen omdat we veel dingen moesten repareren met de spullen die we bij ons hadden. Niet ff naar de praxis, nee, gewoon kijken wat je hebt en daarmee de oplossing verzinnen. Normaal doe je dat andersom!
Verder geleerd dat je eigenlijk aan materiele zaken niet zoveel nodig hebt. Onze zorgen waren ook eigenlijk heel eenvoudig: eten, slapen, gezondheid, geld en onze motoren. We hebben ook geleerd om te gaan met teleurstellingen en tegenslagen te incasseren, en ik kan je vertellen dat het niet altijd makkelijk was.

Ook hebben we vrijwel 24 uur per dag dingen samen gedaan, en ondanks dat zijn we nog steeds bij elkaar. Lijkt mij een goed teken. We weten in ieder geval wat we aan elkaar hebben.

Wat nu zo mooi was aan de mensen in Afrika? Als je buiten de toeristische gebieden mensen ontmoet, zijn ze zo open, zo nieuwsgierig. Ze geven je het laatste wat ze hebben, ook al hebben ze eigenlijk niets.
En dan de gastvrijheid en hun spontaniteit: daar kunnen wij nog wat van leren.

We hebben dus het een en ander geleerd, en we hebben ons voorgenomen een paar dingen anders te doen, maar dat lukt zeker niet altijd. We hebben met opzet niet teveel voornemens opgeschreven, omdat anders toch de helft niet lukt.
De belangrijkste zijn:
· Relax, als het vandaag niet lukt, morgen nog een dag;
· Niet gelijk iets nieuws kopen: repareren of 2e hands werkt ook vaak;
· Meer tijd voor spontaniteit en gastvrijheid

Goed, we zijn al een keertje tegen onze grenzen op gelopen door te volle agenda's, maar over het algemeen lukt het redelijk.
Door de weeks hebben we weinig afspraken, en dat bevalt prima. Ook proberen we af en toe gewoon ongepland dingen te ondernemen, soms ook met anderen.
Het moeilijkste is om niet terug te vallen in de consumerende maatschappij: als er iets kapot is, hoppa, gewoon nieuw kopen. Maar ach, soms voelt het ook goed om iets nieuws te kopen. Toch heb ik het idee dat ook dit redelijk lukt: we gaan zelf eerder aan de slag om dingen te repareren en kopen niet direct nieuwe dingen.

Het fijnste van terug zijn is wel om weer een eigen plek te hebben: niet meer telkens naar een slaapplek, eten, geld en een internetcafé te hoeven zoeken; je eigen spulletjes op je eigen plekkie; niet meer onderhandelen over elke tomaat die je koopt; en alles wat wij 'normaal' vinden, zoals je eigen taal spreken en grappen maken die ook anderen begrijpen (maakt het lachen wel zo leuk…).

Wij zijn er wel achter gekomen dat wij graag in Nederland wonen. Pas nu beseffen we ons hoe bevoorrecht wij zijn: alles is voor ons geregeld, alles is te koop, en vrijwel niemand hoeft honger te lijden, dakloos te zijn of overgeleverd te zijn aan de willekeur van het corrupte overheidsapparaat. Best fijn!

Iedereen vraagt ons nu telkens of we al gewend zijn, vooral in de eerste weken hebben we die vraag honderden keren gehoord. Nou, gewend zijn we wel, dat ging heel erg snel, en dat komt vooral omdat we erg blij zijn om in Nederland te wonen.

3. Wat zijn onze plannen?

a. Verhuizen naar Huizen

Verhuizen? Ja, verhuizen! Er moest iets veranderen!

Onze banen hadden we nog, en die waren ook gewoon leuk. Dan maar en andere woonomgeving.
Waarom woonden we eigenlijk in Amsterdam? Omdat de stad zo leuk is, maar ja, daar komen we toch nooit, dus die reden vervalt al. Voor vrienden hoeven we hier ook niet te blijven, want echte vrienden die blijf je toch wel zien.

Voorzijde Radboud 3Eindelijk een garage voor de motoren, want onze 'kindjes' mogen niet meer buiten staan (hoezo minder materialisme?). Een tuintje en een groene omgeving, want we houden van de natuur.
Wij willen wonen op een leuke plek en weten dat ons leven maakbaar is. Wij gaan verhuizen naar Huizen.

Waarom Huizen zul je denken. Wij wilden naar de bossen en enigszins in de buurt van een klimhal. De omgeving van Bussum/Hilversum was dus ideaal.
Maar we wilden ook een betaalbaar huis met garage, waar weinig werk in zit en dan kun je beter naar Huizen. Het ligt ook nog lekker aan het Gooimeer dus dat is prettig.

Achterzijde Radboud 3

We kunnen klimmen in Bussum en in A'dam, want A'dam is ook niet heel ver voor een avondje, ook niet voor cabaret of de film.
Het is een middenhuis uit 1981, gelegen naast een lang smal park dat doorloopt naar de hei. Prima om een stukje te hardlopen of te mountainbiken.

Houd augustus vast vrij, want dan wordt er geklust! Ik gok dat er ergens in september een housewarming volgt.



b. Reizen + website


Dat reizen sla je er bij ons echt niet meer uit.
In mei staat er een weekje Alpen gepland en gaan we lekker klimmen.
Ook staat er in juli/augustus een motorrally in Finland gepland, maar zoals het er nu naar uitziet gaat dat door het huis niet meer door. Erg jammer, maar het moet maar een jaartje wachten.
Maar dit jaar zullen we zeker nog vele weekendjes en hier en daar een weekje op de motor kruipen! In de toekomst willen we ook nog een keer Z-Amerika gaan ontdekken, maar waarschijnlijk dan in maximaal een half jaar. We zullen zien…

De website blijft voorlopig in de lucht en we willen er al onze leuke motoravonturen en -avontuurtjes op blijven plaatsen. Houd de site dus in de gaten!!

De beste beslissing van ons leven!

Groetjes, Corné en Marianne