REISVERSLAG -> AFRIKA ZUIDELIJK -> NAMIBIË

NAMIBIË

14 juni 2003

Klik voor foto´s van NAMIBIË Deel I hier en en voor Deel II hier. .

Swakopmund, Namibie.
NamibiëWe zijn in Namibie aanbeland! Schitterend Namibie.
We hebben het weer fantastisch naar onze zin en zijn heerlijk aan het reizen.
Vanwege de naderende vakanties van onze webmasters schrijven we zo snel na ons vorige verslag weer, dus hierna is het mogelijk even een paar weekjes stil.
Waarschijnlijk zijn jullie ook allemaal vakantie aan het houden, dus missen jullie ons verhaal dan toch niet echt :)

In het vorige verhaal schreef ik zo enthousiast dat we verwachten drie dagen later eindelijk in Namibië aan te komen, nou dat was dus nog net even te enthousiast!
Drie frustrerende dagen later konden we pas eindelijk vertrékken uit Kaapstad...
Na een laatste braai met Dirk en Lorette zijn we richting Namibie vertrokken waar we drie dagen later de grens over gingen.

Voor een grens word ik elke keer weer nerveus: waar gaan ze nu weer moeilijk over doen, waar proberen ze ons nu weer geld voor af te troggelen, maar het ging heel georganiseerd en makkelijk.
Het enige dat langer duurde was om de V.A.T. (belasting) terug te vragen van dingetjes die we gekocht hadden. In drie maanden Z-Afrika kan je een hoop bonnetjes sparen, en als je al die dingetjes bij elkaar optelt heb je toch weer een heel bedrag. Dat was dus wel de moeite waard en over een paar maanden moet er dus een bedrag op onze rekening bijgeschreven staan. Het zal mij benieuwen...

Namibie inrijden was een vreemde ervaring. We maken ons elke keer een voorstelling van een land en het is telkens weer anders dan je je voorstelt. Namibie heeft ons in de afgelopen week alleen maar verbaast, in positieve zin.
Het is echt een fantastisch mooi land. En sinds we in dit land rijden heb ik voor het eerst sinds Gambia weer het gevoel dat we aan het reizen zijn...

Toen we het land inreden was het ontzettend leeg, dor en stenig en er is helemaal niemand.
Geen hutjes, geen mensen langs de weg en bijna geen auto's.
Na zo'n 70 km sloegen we linksaf richting de Fish River Canyon. Na vooral oneindig lange heuvelachtige vlaktes kom je dan de laatste km's via een prachtige bochtige gravelroad tussen bergen door uit in het 'plaatsje' Ai-Ais. Dit is vooral een holiday resort, met petrol station en shop.
In de plaats waar we naartoe gingen was ook wel een shop, maar die was veel kleiner zeiden ze... Nou, hier was al weinig te krijgen en inderdaad die shop in Hobas (het volgende 'plaatsje') was alleen een voorraadkast.
Ondertussen werd het al lekker warm en we hebben dus nog even van een ijsje zitten genieten. Heerlijk om het eindelijk weer lekker warm te hebben!
Daarna zijn we doorgereden naar het eindstation van die dag: Hobas. Dit blijkt alleen het kantoor van het natuurpark en een camping te zijn... oh ja en die voorraadkast dus.
En alles is loeiduur, wat op zich wel begrijpelijk is, want deze plekken leven van toerisme en alles moet ingevoerd worden, want hier groeit helemaal niks.
Misschien dat het in het noorden van het land anders is. Die plaatsjes op de kaart zijn dus helemaal niks. Gelukkig staan op de kaart wel alle petrol stations aangeduid, dat is wel handig hier.
Vooral omdat alles ver uit elkaar ligt en Corné op een tank nog geen 300 km haalt. De wegen waar we op rijden, zijn vooral gravelroads, maar van een hele goede kwaliteit dus dat gaat lekker vlot.
Af en toe een beetje zanderig, maar niet te moeilijk. Wel moet je oppassen voor sprinkbokken en kudu's die opeens de weg oversteken.

De Fish River Canyon was mooi, maar je verwacht altijd te veel van iets wat als de op 1 na grootste kloof van de wereld wordt beschreven (is niet waar trouwens).

Na deze plek zijn we naar richting Sossusvlei gegaan: de beroemde rode duinen... Maar eerst hadden we nog ergens een stop tussendoor nodig. We kwamen terecht bij een boerderij met twee campsites, afgebakende plekken met braai, bankje, kraantje en dergelijke. Maar erg leuk gemaakt en we waren helemaal alleen.
Een erg rustig plekje dus, tenminste, dat had het kunnen zijn als de honden ons niet tot drie uur 's ochtends wakker hadden gehouden :(

Toen zijn we dus naar Sossusvlei gereden. De weg hiernaartoe leidde ons door een prachtig goudkleurig landschap, echt gouden bergen, met in de verte de rode duinen van de woestijn.
Zoiets moois had ik nog nooit gezien. Bij Sossusvlei ligt het plaatsje Sesriem (weer zo'n wereldstad), dat vooral uit een (veel te dure) camping bestaat. Hier kwamen we er ook pas achter de klok een uur verschil heeft met Z-Afrika :)
's Morgens zijn we om half 6 (Namibische tijd dus) vertrokken om op Dune 45 (45 km van Sesriem) de zonsopkomst te bekijken ... samen met alle andere campinggasten (o.a. een paar overlandtrucks).
Het is weer net de Efteling, maar het is dan ook zeker de moeite waard.
De hoge duinen zijn echt ontzettend rood en hebben mooie scherpe lijnen (zie foto's ).
De rest van de dag hebben we het hele stuk naar Swakopmund gereden. Het eerste deel daarvan was ontzettend mooi en de laatste 100 km was ontzettend saai, maar het eindigde weer mooi in Swakopmund. Een 'Duits' stadje aan de kust. Aan de ene kant ligt de zee en aan de andere kant de gelige zandduinen van de woestijn.

Hier blijven we waarschijnlijk een paar dagen: stadje bekijken, zeekayakken tussen zeehonden, flamingo's en dolfijnen en de omgeving bekijken... Oh ja, en mijn ketting vervangen en de luchtfilters schoonmaken, maar dat klinkt minder interessant :)

VERVOLG NAMIBIË:

We gingen dus op weg naar Windhoek en wilden de mooie Khomas Hochland Pas nemen, maar in het eerste deel belandden we in een heuse zandstorm waarin je letterlijk geen hand voor ogen ziet.
We hebben geprobeerd een kilometer of 5 door te rijden.
We hadden geen idee hoelang het stuk woestijn zou zijn, maar toen het zand zelfs tussen de crossbril doorkwam en we dus echt nix meer konden zien, zijn we omgedraaid om het eerste deel via de asfaltweg te rijden.
Gelukkig was het daar wat minder stoffig.

Later zijn we nog wel op de pas terechtgekomen en het was een prachtige slingerweg tussen de bergen. Corne haalde het net niet op een tank naar Windhoek en dan is het makkelijk als je met twee motoren bent: je tapt gewoon van de een over op de andere, dus een kwartiertje later konden we verder, de ondergaande zon tegemoet.

In Windhoek zijn we naar het backpackershostel Roof of Africa gegaan waar we een andere motorrijder tegenkwamen.
En dat was niet zomaar een motorrijder, nee, dat was Meindert.
De Nederlandse motorrijder waar Marianne in NL al mee had gemaild en die in Amsterdam een kilometer verderop woont.
Nog meer toeval: hij is met onze Engelse motorvriend van Mauretanie, Edward, langs de westkust van Afrika (Cameroon, Gabon, Congo, Angola, etc.) naar beneden komen rijden.
Meindert heeft zijn opmerking dat wij de 'toeristische route' doen wel moeten betreuren!
Maar toen we een dag later met Edward (ja, die was ook in Windhoek) en de stoere Japanse motorrijdster die we in Z-Afrika al hadden ontmoet stonden te kletsen, moesten we daarna snel weer op zoek naar wat 'gewone toeristen' om ons ego weer een beetje op te poetsen !!

Het was dus wel gezellig in Windhoek, de biertjes/cola's en steaks bij Joe's Beerhouse hielpen daar ook wel aan mee. Ondertussen hadden we een dealer gevonden die naar Corne z'n motor wilde kijken: de koppelingsplaten bleken versleten te zijn en die moesten vanuit Nederland komen.
Eerst via Honda Namibie geprobeerd, maar die konden maar aan 3 platen komen, terwijl we er 7 nodig hadden. Dus maar weer de ANWB ingeschakeld: die IRK is echt goed!
De spullen zouden er binnen een week zijn: inderdaad, als de vrachtwagen die de koppelingsplaten van Den Haag naar Frankfurt zou brengen het vliegtuig niet gemist had… Dus wat daagjes extra wachten.
Die vrijdag dus de platen opgehaald. Stond Corné daar bij de douane, gingen ze terwijl ze bezig waren met de formulieren gewoon dik een uur zitten vergaderen!!
Na 3 uur eindelijk weer op Jan's XT naar Windhoek gescheurd (40 km. verderop), was hij te laat bij de dealer, dus die kon maandag pas aan de slag…Ja, zo krijg je je tijd wel vol!

In de periode dat we in Windhoek waren zijn we nog een dagje gaan klimmen daar in de buurt, hebben we voor de zoveelste keer weer een doos spullen naar huis gestuurd (o.a. de klimspullen) en hebben we nog twee uitstapjes gemaakt:
Met twee Nederlanders, Jan Jaap en Esther, die met een auto door Namibie toerden zijn we meegeweest naar Etosha. We hebben tussen de beesten drie gezellige dagen gehad en vooral 's avonds bij de waterholes vrij veel gezien. Jan Jaap en Esther, bedankt! Zij hebben ons in het eerste stadje buiten het park weer 'gedropt' omdat zij naar het westen gingen en wij weer naar het zuiden terug naar Windhoek.
Met 'taxi's' (ging erg vlot) waren we dezelfde dag en 350 km later weer terug in Windhoek.

Op Marianne's motor zijn we naar Spitzkoppe geweest. Dat is een mooi natuurgebied met allemaal ronde, rode rotsen, waar je prachtig kunt klimmen (vooral op wrijving). We hebben er de - voorlopig - laatste klimmeters en wat mooie foto's aan overgehouden. Gaaf was dat je vanuit je tent zo de routes in kon stappen!

Toen konden we weer verder! De eerste stop was in Grootfontein in het noorden van Namibie. Daar mochten we de kettingwielen van een XT van Henk en Jannie ophalen. H & J zijn twee motorrijders die na 9 maanden door Afrika gereden te hebben (bijna) een camping in Namibie gekocht hebben. Nu waren ze weer even in Nederland.

De volgende stop was vlak voor de grens met Botswana bij de Popa falls. Dat klinkt heel wat maar het is meer een stroomversnelling en stelt eigenlijk niet zoveel voor. Op weg hiernaartoe passeerden we ergens een controlepost voor mond- en klauwzeer. Je mag daar geen vlees over vervoeren, maar ook mogen de boeren ten noorden van deze lijn geen vlees naar het zuiden brengen om te verkopen en er is hierdoor dus een groot verschil ontstaan tussen de grote, rijke boeren in het zuiden en de arme, kleine boeren in het noorden.
Je merkt direct een groot verschil aan het toonbeeld op straat. Verder ontmoetten we op weg naar Popa twee Nederlanders in een landcruiser die al jaren in Afrika komen (eerder al 7 jaar door Afrika gereisd en al 24 keer de Sahara doorkruist). We hebben even gezellig gekletst.

Tot zover Namibië !!!

Klik hier voor meer foto´s van Namibië.