REISVERSLAG -> AFRIKA OOSTELIJK ->KENIA

KENIA

25 september 2003

Klik hier voor foto´s van Kenia.

Klik hier voor Deel II

Reisverslag 25-9-2003, Nairobi

Kenia Goed, volgens mij waren we net de grens van Tanzania naar Kenia overgestoken.
Natuurlijk wilden ze ons aan de grens ook een verzekering verkopen, maar U$40,- per motor voor 2 weken (daar koop je in NL een heel jaar voor!) vonden we toch wat veel, dus we zijn nu fijn onverzekerd! Nog geen politiecontroles gehad, dus het verhaal dat ik heb ingestudeerd heb ik nog niet kunnen oefenen.

Ik zit nu lekker onder de parasol op de Upperhill campsite in Nairobi, ook wel liefkozend ‘Nairobbery‘ genoemd omdat maar liefst 37% van de bevolking hier in het afgelopen jaar beroofd is. We zijn toch al een paar keer de stad in geweest, en hebben ons niet echt onveilig gevoeld. Sterker nog, net als Dar es Salam, best een prettige stad!

Nairobi is met z’n 2,5 miljoen inwoners echt een enorm grote stad met de bijbehorende grote gebouwen, belachelijk volle wegen en drukte.
Na enig zoeken vinden we campsite Upperhill en tot onze verrassing zijn daar ook Barak en Siva weer. Twee jonge Israeliers die met een auto door Afrika trekken. Ze stonden al op dezelfde camping in Dar en in Arusha en nu dus hier. Helaas stond hun auto nog bij de grens, omdat die zonder Carnet de Passage toch echt het land niet binnen mocht. Zelfs omkopen werkte niet, en da’s nieuw voor Afrika. Een week later had hij toch maar een carnet geregeld en gelukkig ook z’n auto weer terug.
Ook de 4 Zuid-Afrikaners die we al eerder hadden ontmoet kwamen later de camping weer oprijden met hun landrover. Gezellig! Zij hadden trouwens ook geen carnet, en zijn via een van de bush-grensovergangen Kenia ingekomen. Vandaag zijn ze op pad om hier in Nairobi hun auto te legaliseren.

We hadden door kostenoverwegingen al Zanzibar, Serengeti en Ngorogoro geskipt, maar vonden dat toch wel wat overdreven worden. Oftewel, we konden de verleiding niet weerstaan en hebben een tochtje naar Masai Mara geboekt.
Dit park staat bekend om de trek van de wildebeast (gnoes). We zijn hier twee nachten geweest en hebben met een landcruiser en vijf andere toeristen in het park rondgereden.
Duizenden... Het is er echt prachtig! We hebben er duizenden gnoes en honderden zebra’s gezien en daarnaast nog leeuwen (drie van drie weken oud), cheetah’s, olifanten en een luipaard. De zoektocht naar dieren werd wel erg vergemakkelijkt doordat de auto’s elkaar met de radio vertellen wat waar te vinden is. Dat is natuurlijk wel een beetje nep, maar je ziet wel veel.

Op de safari nog een duits stel ontmoet die op hun BMW 1100 GS door afrika aan het rijden zijn. Met z’n 2-en op 1 motor, en dan nog zo’n dik slagschip ook, je moet er maar zin in hebben. Het was hun overigens niet gelukt om Sudan in te komen: ze konden geen visum krijgen. Ik ben dus benieuwd hoe dat voor ons zal gaan. Hun verhalen over Egypte (echte bureaucratische horror verhalen!) beloven niet veel goeds, maar dat zullen we ook wel overleven.

We zijn nu nog in Nairobi en zijn weer wat dingen aan het regelen, zoals een visum voor Ethiopie (ging erg snel, maar kostte wel U$63,- per stuk) en het repareren van de tentrits. Ook nog even een jongen die 11 jaar lang op zijn motor door Afrika heeft gereden, en nu voor BMW in Nairobi werkt, naar de AT van knee laten kijken.

Morgen of overmorgen is het weer tijd om verder te gaan in de richting van Etheopie. De weg ernaartoe moet erg slecht zijn en is ook nog eens in konvooi vanwege overval gevaar. Niet echt iets om naar uit te zien dus. Maar daarna wacht ons het prachtige Ethiopie, waar iedereen met stenen gooit naar toeristen en zijn kuddes koeien en geiten bewaakt met zijn AK47 machinegeweer!
Ok, tot nu toe is het allemaal makkelijker geweest dan we gedacht hadden, en de mensen in Etheopie schijnen niet heel erg makkelijk te zijn, maar de natuur schijnt je van het te zijn. Na Namibie is eigenlijk het landschap redelijk hetzelfde geweest, dus we kijken erg uit naar Ethiopie.

Volgens de motorrijders die naar het zuiden zijn gereden begint voor ons nu het meest interessante stuk van Afrika en ik denk ook dat we intussen weer genoeg energie hebben om de laatste Afrika-etappe aan te kunnen, al wordt het wel spannend.


Deel II.

In het vorige verslag waren we in Nairobi gebleven.
Vanaf de camping waar we veel overlanders ontmoet hebben, zijn we nog naar een van de zoutmeren in het zuiden van Kenya gegaan. Erg ontzettend mooi, met flamingo's enzo. De weg er naartoe was erg gaaf om te rijden, en later reden we met de motoren langs het water.

Daarna werd het tijd om Nairobi te verlaten - hoewel het een prima stad is en wij weinig gemerkt hebben van de 37% overvallen in het laatste jaar - en we vertrokken dus weer richting het noorden.
De eerste etappe ging langs Mount Kenya en je raadt het al…in de wolken. Onderweg knalde jan voor de sier nog ff door een ontzettend gat in de weg: lekke achterband.
Vanaf Isiolo zouden we in konvooi in twee dagen door het bandietenland van noord Kenia naar de grens met Ethiopie rijden. Wij stonden dus om zes uur 's morgens klaar bij de politiepost…maar er was verder niemand! Er reed alleen 1 vrachtwagen. Die zei dat het wel veilig was, dus besloten toch maar alleen te gaan rijden. Later hoorden we dat de meeste wagens via een andere route rijden en dat nu alleen daar een konvooi is.
We waren gewaarschuwd voor de weg - niet alleen vanwege de bandieten - maar ook vanwege de slechte toestand van de piste, maar de eerste dag viel dat erg mee. Het was wel erg stenig, sporig en stoffig, maar zonder problemen kwamen we vrij vroeg aan in Marsabit, de eerste tussenstop.
Onderweg hebben we veel mensen gezien met speren, een prachtige haardracht (mannen vaak met een veer op het hoofd) en prachtige kleding. Het is ongelooflijk dat mensen tegenwoordig nog zo traditioneel kunnen leven!
MasaiMaar verder was er nauwelijks verkeer op de weg en al helemaal geen bandieten. We hebben nog wel wat lui met automatische geweren zien lopen, maar die zwaaiden allemaal vriendelijk naar ons.

De dag erna begon een stuk minder leuk, met al na 20 km de eerste lekke band en 2 km later de volgende. Er bleek een heel gat in de buitenband te zitten, dus die hebben we maar weggegooid. Later nog een keer een band verwisseld omdat-ie langzaam leegliep.
De piste was ook iets slechter dan de vorige dag en we kwamen dus behoorlijk moe bij de grens aan. Gelukkig gingen de grensformaliteiten lekker vlot, dus na een uurtje stonden we in Ethiopie!
Intussen had Jan de douane-officier binnen 5 minuten voor leugenaar uitgemaakt omdat-ie U$2,- van ons wilde hebben (wat bleek te kloppen). Jan zei dat hij daar zeker een biertje van ging kopen: welkom bij les 1 van 'hoe maak je vrienden!'

Tot zover voorlopig KENIA!!!

Klik hier voor foto´s van KENIA.