EERDERE REIZEN -> SLOVENIE, KROATIE en BOSNIE

Slovenië, Kroatië en Bosnië

Augustus / september 2002

Klik hier voor meer foto's van onze reis naar Slovenië, Kroatië en Bosnië

Vooraf

Als voorbereiding op onze reis van 2003 moesten we toch even oefenen: Marianne had namelijk nog nooit een langere reis op de motor gereden en we wilden spullen uitproberen. Maar waar naar toe? We wilden het niet te duur maken, en we waren al eens eerder naar Oost-Europa geweest (Polen, Tjechië, Slowakije) dus wilden we wel weer die kant op. De keuze viel op voormalig Joegaslavië.

Op zondag 18 augustus vertrokken we richting Oostenrijk. Het eerste stuk hebben we met de auto en de kar gereden omdat we allebei een vreselijke hekel hebben aan het rijden op de snelweg, en omdat we dan sneller op de plaats van bestemming zouden zijn.

De eerste stop was Bad Reichenhall in Duitsland, vlakbij Salzburg. Daar hebben we de kar en de auto achtergelaten op een camping en zijn vervolgens met de brommers richting Slovenië vertrokken.

De eerste kilometers

Via allerlei passen zijn we Oostenrijk doorgereden, en via Italië kwamen we aan het einde van de dag aan in Kranska Gora (Slovenië). Het lijkt daar trouwens erg op Oostenrijk, alleen een stuk rustiger en iets minder gecultiveerd. De Julische Alpen zijn erg indrukwekkend, met dikke hoge rotswanden en besneeuwde toppen. De kleinere doorgaande wegen zijn deels onverhard, wat het rijden wel zo leuk maakt!

Slovenië

De eerste stop voor langere tijd was in Bled aan het meer met dezelfde naam. Erg mooie omgeving, vrij rustig en met een grote camping. Helaas veel regen de 1e twee dagen, dus hebben we weinig kunnen doen...Later nog lekker in de rondte gecrosst en naar Lubljana (de hoofdstad) geweest. Ook nog geklommen in Bohinj. We konden daar met de motoren op 10 meter van de routes komen: hoezo luxe? De routes zijn erg moeilijk en sommige haken duidelijk zelfgemaakt. Wel superruwe rots. Naast dit gebied lazen wij in onze topo dat Slovenië meer dan 70 klimgebieden heeft: een paradijs!!

Sporen van geweld...

Na Bled zijn we naar het Zuiden vertrokken richting Kroatië. Natuurlijk zoveel mogelijk onverharde wegen genomen die ons op een gegeven moment toch wel in ontzettend afgelegen gebieden leidden... De eerste kapotgeschoten huizen kwamen in zicht, gevolgd door verlaten dorpen en bordjes langs de kant van het overwoekerde karrespoor waarop we werden gewaarschuwd voor landmijnen. Zo´n doodskopje op een bord doet je dan ineens beseffen dat het wel heel dichtbij is... Maar even zorgen dat we niet naast het pad raken!

To lager or not to lager

Eenmaal weer in de bewoonde wereld begon de motor van Corné ineens hele rare geluiden te produceren... Ook begon alles te zwabberen. Wat zou er zijn? Gelukkig was de camping nog 10 km verder, dus toch maar doorgereden. Het bleek later het achterwiellager te zijn wat er volledig uitgelopen was!

Nou, volgende dag maar even met de ANWB gebeld. Ze stuurden maandag een sleepauto langs (daar zijn ze ook geel) die de brommer van Corné heeft opgeladen. Vervolgens op weg naar Karlovac naar een echte Honda Dealer. Hij is ongeveer 2,5 uur bezig geweest om het oude lager (de resten daarvan) eruit te krijgen...We moesten daar maar liefst €18,- arbeidsloon betalen: nou dan kun je nog eens wat kapot maken!

Plitvice: mooier dan mooi

Dezelfde dag was alles weer gemaakt en hebben we ´s middags de meren van Plitvice bezocht. Dat zijn 7 verschillende meren waartussen 500 m. hoogteverschil zit. De meren zijn met elkaar verbonden via allerlei watervallen die op de meest onmogelijke plekken tevoorschijn komen. Het water heeft een vreemd groene kleur en is superhelder. Overal liggen houten vlonders waarop je wandelingen van 2, 4 of 6 uur kunt maken langs de meren en watervallen. Zelden heben we zoiets moois gezien: geen wonder dat het op de lijst van werelderfgoederen van de Unesco staat!

Bosnië, ach waarom ook niet?

Na wat wikken en wegen besloten we de volgende dag toch maar het stoere stel uit te hangen en door Bosnië naar Dubrovnik te rijden. We waren allebei een klein beetje zenuwachtig: dit was het gebied in Joegoslavië waar het hardst gevochten is. Ook staat het bekend om de nationalistische republiek Srpska...Ok, let´s maar gewoon do it!



We zijn bij Bihac de grens over gegaan. ´s Avonds waren we in Mostar en uiteindelijk is dit een van de mooiste ritten van deze vakantie geworden! Het landschap was ruig vol met bochtige wegen die zich een weg zoeken door kloven in de bergen. Onderweg moesten we wel uitkijken niet te worden overreden door SFOR militairen, want daar stikt het van!

Mostar: dubbel gevoel

In Mostar hebben we een bed&breakfast genomen voor maar liefst €25,-. Die avond zijn we het centrum in geweest. Mostar is een van de steden waar heel heftig gevochten is tussen de Kroaten en de Moslims. De stad is nu verdeeld in 2 zones, gescheiden door een rivier. Op zich zie je weinig van de oorlog (veel herbouwd), maar je voelt wel dat het niet helemaal APK is. Als toerist kun je rustig van de ene naar de andere kant lopen, maar je weet dat de mensen daar het heel anders voelen.

De oude brug waar Mostar om bekend stond is opgeblazen. Echt megazonde dat ze dat gedaan hebben! De binnenstad is nog echt Middeleeuws met smalle steegjes met marmeren ondergrond. Langs de oever van de rivier vind je allemaal terrassen waar het heerlijk en goedkoop eten en drinken is. Toch wel vreemd dat de inwoners elkaar zo bevochten hebben. Het bezoek aan Mostar heeft veel indruk op ons gemaakt.

De volgende dag op weg naar Dubrovnik, het zuidelijkste punt van onze route. Die middag kwamen we op een van schiereilanden aan, zo´n 50 km ten noorden van Dubrovnik. Wederom waren we verbaasd over de schoonheid van de route: wat een landschap en wat een mooie bochten en dan steeds die superblauwe zee langs de route: dit is vakantie!

Dijken bouwen aan de Adriatische zee!

Die middag op een camping vlakbij Orebic werd het steeds donkerder en uiteindelijk barstte het onweer los. Gelukkig stond onze tent net, dus dat was allemaal geregeld, alleen hadden we onze tent op een plek gezet waar zich al het water van de camping verzamelde en in een laag van 4 cm dik onder onze tent door stroomde. Gelukkig hadden we een pioniersschepje bij ons (bedankt pa!) dat we eigenlijk alleen maar hebben meegenomen omdat ´ie in 2003 ook meegaat. Nou als rasechte Hollander zijn we als de sodemieter gaan graven om een dijk om onze tent heen te leggen. Het water stroomde alleen zo hard, dat alles wat we als dijk neerlegden, gelijk weer wegspoelde. Zeik en zeiknat waren we, maar het water stroomde uiteindelijk om de tent heen, en tot onze verbazing was alles binnen gewoon droog! Supertentje dachten wij zo! En superdijkje!

Die hele nacht en de volgende dag heeft het ge-onweerd en geplenst. Omdat we geen eten bij ons hadden, zijn we uiteindelijk om 2 uur in de middag in de regen op zoek gegaan naar Voer! Lekker in de pizzeria begon het weer weer op te klaren, gelukkig!

Dubrovink is alles wat ze ervan zeggen!

De volgende dag via de Jadranska Magistrale (de kustweg) naar Dubrovnik. Over de schoonheid van het landschap en het rijden over bochtige wegen met de zee aan je zijde zullen we je niet meer lastig vallen, maar TJEMIG WAT IS DAT MOOI! Als je denkt dat je alles gehad hebt, dan krijg je Dubrovnik. Ze hadden ons verteld dat het een ontzettende mooie stad was waar je echt de Middeleeuwen kunt proeven...Nou, nix teveel gezegd!

De oude stad is volledig ommuurd. In de straten ligt overal marmer op de grond wat door de jaren heen zo glad is geworden dat het lijkt alsof je op ijs loopt! De brede hoofdstraat is vooral erg mooi. Aan weerskanten van die kleine winkeltjes die nog net als vroeger in van die oude middeleeuwse huisjes gevestigd zijn. Je kunt er lekker door de smalle steegjes dwalen tussen de oude huizen door en ineens sta je weer op een ander plein vol met terrassen. Omdat het zo klein is en je altijd weer tegen de muur aanloopt, kun je er niet verdwalen: heerlijk!

De stad staat vol oude gebouwen: kerken, kloosters, musea, noem maar op. Ook de haven is het bekijken waard. Allemaal van die kleine vissersbootjes in dat heldere blauwe water...

En dan de muur: je kunt helemaal rondlopen en dan van bovenaf de stad bekijken. Je kunt dan vooral naar alle mooie oranje en roodgekleurde daken van de oude huisjes kijken, en dan natuurlijk weer die zee (en een zwik palmbomen) op de achtergrond.
Errug mooi allemaal...

Pirouette, afzetterij en snorkelapen

We wilden ook nog even naar het eiland Korcula. Dus het pondje gepakt in Orebic en in 15 minuten waren we aan de overkant. Daar even over de markt heengestruind waar we 4 nectarines en een trosje druiven kochten voor 40 Kuna. Bleek toch achteraf toch wel ff €6,- te zijn...hoezo afgezet...Gelukkig konden we over onze snorkelset wel onderhandelen. Voor ons gevoel toch nog iets goedgemaakt...

Later nog ff wat offroad gedaan. Marianne presteerde het om op een pad van 1,5 meter breed toch een halve pirouette te draaien. Ze was met haar rechter koffer tegen een megarotsblok (verstopt achter een struik) aangereden...De motor was omgeslagen naar links, waardoor ze met de punt van haar linkerkoffer de grond raakte, en toen een draai van 180 graden om de punt van haar koffer maakte... Moet je eens proberen!!

Met de schrik nog in de benen hebben we vervolgens een afgelegen baaitje opgezocht waar we de hele middag hebben gesnorkeld. Heerlijk helder water van 26 graden met visjes, visjes, visjes, visjes, visjes.

Terugweg

Voor de volgende dagen stond de Jadranska Magistrale (de 1053 km. lange kustweg) naar het noorden op het programma. Alles wat we daarover zeggen is overbodig: DEZE MOET JE GEWOON DOEN!

Tussendoor stoppen om ff te snorkelen, en dan weer verder. Het leven is vurrukkulluk! De eerste tussenstop was in Zadar. Helaas weinig tijd om de stad te bekijken, maar wel lekkere pizza´s.

De volgende dag door naar Rovinj in Istrie. Daar hadden we afgesproken met Sibyl en Michiel. Sibyl is een vriendin van Marianne. Haar vader is Kroatisch en haar ouders hebben een huisje in Rovinj. De drie dagen dat we daar geweest zijn hebben we vooral lekker aan het strand gezeten, gegeten, geklommen en gesnorkeld.

Klimmen in Kroatië

Ook Kroatië zit vol met klimgebieden, en 1 ervan is in de buurt van Rovinj. We hebben daar heerlijk geklommen. Gewoon goeie haken, korte routes, veel verschillende waarderingen naast elkaar en de topo gewoon van internet geplukt! (Klimmen in Kroatie). De routes liggen vlakbij de zee, dus ff klimmen en als het te warm wordt, weer snorkelen...

´Ik wordt gestoord van die bochten!´

Nou naar zo´n kleine 3 weken brommeren werd Marianne een beetje gek van al die haarspeldbochten. Een van de passen die we op de terugweg gepasseerd zijn in Slovenië had 50 haarspeldbochten, man je lol kan niet op! De weg terug was overigens erg nat. Af en toe een megaplensbui, maar de glimlach was toch niet te onderdrukken als er weer een driehoekig bord verscheen met zo´n slangetje (zeg maar een bochtje) en dan zo´n bordje eronder met 5 km....

Het was fijn!!Klik hier voor meer foto's van onze reis naar Slovenië, Kroatië en Bosnië