El Chott 2005

November 2005

Dinsdag 8-11: Zaris -> Ghafsa (417,34 km)

Om iets over vijven wordt ik wakker omdat Jeroen zijn motorkleding aantrekt. Ik draai mij om, wat dankzij de verdovingsspuiten van de vorige avond, heel goed gaat. Ik blijf op bed tot een uurtje of half acht. Er wordt op mijn deur geklopt, en daar staat Marcel met een bleek gezicht: hij is zo ziek als een hond.

Ook met Meindert gaat het niet goed. Ik loop naar beneden om KH te vragen wanneer hij wil gaan rijden, zodat ik daarna weer naar boven kan om Marcel en Meindert te vertellen dat ze nog wel een uurtje kunnen blijven liggen.

Als ik het restaurant binnen loop zie ik Liam daar ook zitten. Hij heeft vandaag ook rustdag genomen. Ik ben dus zeker niet de enige die vandaag niet gestart is.

Om een uur of 10 gaan we rijden. Het duurt tot ver in de middag voordat we de 300 km hebben afgelegd. Marcel ligt meest van de tijd met zijn hoofd op mijn schoot om wat uit te kunnen rusten. Ik heb intussen alweer een houten kont van het bankje in de vrachtwagen van KH. Ik zie nu alweer op tegen de rit van Genua naar München, dan moet ik weer 10 uur achter elkaar op dat bankje zitten.

In Ghafsa kamperen we in dezelfde rivierbedding als waar we eerder al gekampeerd hadden. Ik zet de tent alvast op. Meindert is samen met Liam over de weg gereden. Zij komen iets later aan. Ik vraag intussen KH of hij mijn motor eruit kan halen. Hij baalt omdat hij dacht dat ik die niet meer nodig zou hebben. Nou, mis dus. Ik voel mij op zich prima, en wil het morgen weer gewoon gaan proberen. Als het niet gaat, stop ik gewoon. Ik heb die middag nog wel nodig om het e.e.a. te repareren. Eerst moet ik ook mijn rugzak repareren. Daar ben ik namelijk bovenop gevallen, en die is dus aan alle kanten uitgescheurd. Een uurtje borduren verder heb ik hem weer aardig aan elkaar genaaid. Daarna ga ik met de motor aan de slag. Ik vraag eerst Jeroen even om er een rondje op te rijden, gewoon om even het gevoel te krijgen of alles nog wel klopt. Nou, alles klopt redelijk, maar ’t is een beetje scheef. Ik draai dus de vorkpoten los om alles weer in fatsoen te krijgen. Verder buig ik de voorbouw wat bij. Mijn roadbook doet het nog steeds, dus dat is alleen maar mooi.

’s Avonds plak ik mijn roadbook erin en loopt nog ff bij de orga langs, want ik kom ineens niet meer voor op de startlijst, en ik wil morgen toch echt van start gaan. Vlak voor ik naar bed ga, loop ik nog even bij de artsen langs om nog wat spuiten te halen. Ze geven me, net als gisteren, 4 injecties in mijn rug. Daarna naar bed.

Terug naar dagboek