El Chott 2005

November 2005

Maandag 31-10: Hammamet -> Ghafsa (440,76 km)

Om 5 uur gaat de wekker weer, man wat doet dat zeer…4 uurtjes geslapen. ff snel ontbijten, en dan de spullen aan, blijkt mijn roadbook te dik te zijn voor mijn roadbookhouder. Snel nog ff wat eraf knippen, en dan past het wel. We moeten een verbindingsetappe van bijna 60 km rijden naar de start. Het is koud en mistig. Om kwart voor zeven sta ik ergens op een veld klaar voor mijn eerste echte etappe.

Het wordt een ‘gelijkmatigheidsrit’. Dat betekent dat ik 9 uur de tijd heb om de 371 km af te leggen. Ik heb 7.06 als starttijd, en moet dus om 16.06 aankomen. Elke minuut die ik eerder of later ben kost mij straftijd.

We gaan 2 aan 2 van start. Het is mistig, en ik heb mijn bril op, maar door de druppeltjes zie ik echt helemaal nix, ik rij dus maar zonder bril. Intussen stuift het wel, en doordat mijn pak een beetje nat is, blijft alle rooie klei aan mijn pak plakken: na een half uur ben ik helemaal rood gekleurd! In de eerste paar km’s raak ik Jeroen al kwijt. Per ongeluk rij ik goed en kom ik hem weer tegen. Ik vind het erg wennen aan het roadbook, met name de afslagen blijken niet altijd bestaande paden te zijn, soms zijn het rivierbedding of gewoon stukken over een akker. Dan denk ik dus: hier kan het nooit zijn, en dan is het daar dus wel, maar met hulp van anderen, die net zo moeten zoeken als ik, lukt het aardig. De afstanden kloppen wel steeds perfect. De route is helemaal super, al zie ik erg weinig van de omgeving vanwege die mist.

Na een paar uur wordt het wel beter. Steeds weer rijd ik Marcel en Meindert tegen het lijf, en uiteindelijk rijden we best vaak met zijn 4-en. Bij het eerste DK (Durchgangs Kontrole, zeg maar Check Point) moeten we op kompaskoers verder rijden. Dat heb ik nog nooit gedaan. Erg leuk, gewoon dwars een veld over een berg op en aan de andere kant weer naar beneden, daar moet ergens de volgende DK verstopt zijn. Opeens zie ik hem staan, althans ik meen in de verte iets te zien dat op een auto lijkt. Ik rij er heen, maar er zit nog een droge rivierbedding tussen met wanden van een meter of drie. Ik ga alleen op zoek naar een doorgang, en die vind ik vrij snel. De anderen zijn een andere kant op gereden, en ik tref ze een minuut of 10 later bij de DK.

Daarna rijden we samen op. Ik had uitgerekend dat we gemiddeld ongeveer 42 km/u moesten rijden om de 9 uur vol te maken. Tot nu toe heb ik dat bij lange na niet gehaald, dus ga ik wat harder rijden, maar uiteindelijk blijkt dat helemaal niet nodig te zijn omdat er nog ruim 120 km asfalt bij zit. Het rijdt heerlijk!

Bij DK 3 heb ik nog 2 uur over voor de laatste 35 km, dus maar ff wachten en wat kletsen. Nog 35 km te gaan door een rivierbedding, echt helemaal super! Ik kom op een vlakte uit waar ik de motor lekker laat kwispelen, en hele mooie springbulten.

Dan houdt de motor er ineens mee op. Michel is nog bij mij omdat zijn GPS het niet doet en we op koers moeten rijden. Bij nadere inspectie blijkt er ergens benzine te lekken. Als ik goed kijk zie ik dat de benzineleiding van de carbu is geschoten. Ff provisorisch repareren en dan weer verder. Als ik nog 6 minuten over heb, rijd ik de laatste heuvel over en zie het DK, maar ik neem een verkeerd pad om kom vast te zitten: ik ben alsnog 2 minuten te laat, maar wat een mooie rit!

Dan op weg naar het kamp en een droge rivierbedding. Het eerste wat we zien is een biertent en een aantal Duitsers met een halve liter bier: het blijven Duitsers hè?!

Tentje opzetten, en dan eten: ik sterf van de honger! Om 8 uur is de briefing voor de volgende dag: het wordt weer een lange dag morgen. Om 7 uur starten, dus weer om kwart voor zes op. Vroeg (uurtje of negen ) naar bed gegaan, maar de Dakar-jongens van Kia vinden het nodig om hun auto’s nog uit ff uit te proberen. Erg mooi geluid, maar niet als ik wil slapen.

Terug naar dagboek